ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ
ਤਿਉਹਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਸਾਂਝ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੌਰਾਨ ਸਫ਼ਾਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ‘ਸਵੱਛ ਭਾਰਤ ਮਿਸ਼ਨ’ ਅਤੇ ‘ਸਵੱਛਤਾ ਹੀ ਸੇਵਾ’ ਵਰਗੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਜਨਤਕ ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਨਗਰ ਨਿਗਮਾਂ ਅਤੇ ਨਗਰ ਕੌਂਸਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਗਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ, ਕੂੜਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਫ਼ਾਈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਟੀਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇਗਾ।
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕੂੜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿਰਫ਼ ਸਫ਼ਾਈ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮਠਿਆਈਆਂ ਦੇ ਡੱਬੇ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਪੈਕਿੰਗ, ਕਾਗਜ਼ੀ ਪਲੇਟਾਂ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਸਮੱਗਰੀ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਖਿਲਰਨ ਨਾਲ ਸਫ਼ਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿੱਲੇ ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ ਕੂੜੇ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਡੱਬੇ ਰੱਖਣੇ, ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਥਾਂ ਮੁੜ ਵਰਤੋਂ ਯੋਗ ਬਰਤਨ ਵਰਤਣੇ ਅਤੇ ਕੂੜਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਮਾਰਕੀਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨਾਂ, ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਸਵੈਸੇਵੀ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਂਝੇ ਸਫ਼ਾਈ ਅਭਿਆਨ ਵੀ ਚਲਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਫ਼ਾਈ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਅਸਲ ਸਫਲਤਾ ਤਦ ਹੋਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਸਮਾਗਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੂੜਾ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਢੁੱਕਵਾਂ ਨਿਪਟਾਰਾ ਹੋਵੇ।
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਬੇਲੋੜਾ ਖ਼ਰਚਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਾ ਹੈ। ਮਹਿੰਗੇ ਤੋਹਫ਼ੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਜਾਵਟ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮਾਗਮ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿੱਤੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਰਚ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਵਿਆਹਾਂ ਦੇ ਖ਼ਰਚੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਹੱਲ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮਾਗਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਜਟ ਤੈਅ ਕਰਨ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਜ਼ਰੂਰੀ ਖ਼ਰਚਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਸਮਾਜਿਕ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਣ। ਵਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਦਗੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ, ਮਹਿੰਗੇ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਨੇਹ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਜਾਂ ਸਾਂਝੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣਾ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜਿਕ ਮਾਣ-ਮਰਿਆਦਾ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਖ਼ਰਚੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦਾ ਅਹਿਮ ਪੱਖ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਠਿਆਈਆਂ, ਖੋਏ, ਪਨੀਰ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਓ ਦੀ ਮੰਗ ਵਧਣ ਕਾਰਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ’ਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਖੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਿਆਰ ਅਥਾਰਟੀ ਤਿਉਹਾਰੀ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਖੁਰਾਕੀ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਮਿਲਾਵਟ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਲ 2023-24 ਦੌਰਾਨ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚੇ ਗਏ 1,70,513 ਖੁਰਾਕੀ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ 33,808 ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਿਆਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਰਾਕੀ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਠਿਆਈਆਂ ਨਾਲ। ਇਸ ਲਈ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਦੁਕਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਸਤਾਂ ਖ਼ਰੀਦਣੀਆਂ, ਪੈਕ ਕੀਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਲੇਬਲ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕੀ ਖੁਰਾਕੀ ਵਸਤਾਂ ਬਾਰੇ ਖੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵੀ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਲ 2024-25 ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚੇ ਗਏ 4,131 ਖੁਰਾਕੀ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ 748 ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਿਆਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਜਾਂਚੇ ਗਏ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦਾ ਲਗਭਗ 18.1 ਫ਼ੀਸਦੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਕੜੇ ਸਿਰਫ਼ ਮਠਿਆਈਆਂ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰੀ ਖ਼ਰੀਦਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਰਾਕੀ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਖੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਦੁੱਧ, ਖੋਏ, ਪਨੀਰ, ਘਿਓ ਅਤੇ ਮਠਿਆਈਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਧ ਖਪਤ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਜੋਖ਼ਮ-ਆਧਾਰਿਤ ਜਾਂਚ ਤੇਜ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀ ਕਾਰਵਾਈ ਬਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਦੌਰਾਨ ਜੋਖ਼ਮ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ ਨਤੀਜੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਿਹਤ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਲਾਵਟ ਰੋਕਣ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮਠਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਤਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵੱਧ ਵਰਤੋਂ, ਨੀਂਦ ਦੀ ਘਾਟ, ਪਟਾਕਿਆਂ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਸ਼ੋਰ ਵੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ, ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਤਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਸੀਮਤ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਟਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣ। ਜੇ ਪਟਾਕੇ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਕੂਲਾਂ, ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਚਲਾਉਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਚੋਣਾਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਆਵਾਜਾਈ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ-ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੀੜ, ਗ਼ਲਤ ਪਾਰਕਿੰਗ, ਜਲੂਸਾਂ ਕਾਰਨ ਰਸਤੇ ਬੰਦ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਸਮਾਗਮਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਯੋਜਨਾ ਜਾਰੀ ਕਰਨੀ, ਪਾਰਕਿੰਗ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਣੇ ਅਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਾਹਨਾਂ ਲਈ ਰਸਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਭੀੜ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ’ਤੇ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁਲੀਸ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮਚਾਰੀ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰਨੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਆਵਾਜਾਈ ਸਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਨਾਗਰਿਕ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨ, ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬੇਲੋੜਾ ਹਾਰਨ ਵਜਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ। ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਸਮਾਗਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੀੜ, ਹਾਦਸਿਆਂ, ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਸਫ਼ਾਈ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਕੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਸੁਧਾਰ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਰੂਹ ਆਪਸੀ ਸਦਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਧਰਮ, ਭਾਸ਼ਾ, ਜਾਤ ਜਾਂ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ, ਲੋੜਵੰਦ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖ਼ੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਲੈਣਾ ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਂ ਭੜਕਾਊ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਵੀ ਹਰ ਨਾਗਰਿਕ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਜਾਵਟ ਜਾਂ ਖ਼ਰਚੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਪੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਸਫ਼ਾਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਖੁਰਾਕੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂਕਿ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਦਗੀ, ਸਫ਼ਾਈ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹਰ ਸਮਾਗਮ ਲਈ ਸਫ਼ਾਈ ਦੀ ਯੋਜਨਾ, ਖ਼ਰਚੇ ਲਈ ਬਜਟ, ਸਿਹਤ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋਣ ਤਾਂ ਜਸ਼ਨ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁੱਖ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਂਝ ਵਧਾਵੇ।
